Treść orzeczenia
Sygn. akt III Rc 3/21
UZASADNIENIE
Powód D. T. domagał się zasądzenia od pozwanego B. T. podwyższonych alimentów.
W uzasadnieniu podał, że od 2009 roku otrzymuje rentę socjalną w kwocie ok. 1 025 złotych miesięcznie. Po pokryciu opłat na życie pozostaje mu ok. 774 złotych. Powód podał, że jest trwale i całkowicie niezdolny do pracy, ponieważ choruje na schizofrenię paranoidalną.
Jego matka uzyskuje emeryturę w wysokości 1 349 złotych oraz choruje. Mimo niskiej emerytury matka wspiera powoda robiąc mu zakupy. Tymczasem pozwany całkowicie nie interesuje się synem.
Pismem z dnia 6 kwietnia 2021 roku powód sprecyzował swoje żądanie na kwotę po 1 200 złotych miesięcznie. Podniósł ponownie, że choroba uniemożliwia mu funkcjonowanie, nie potrafi utrzymać dłużej żadnej pracy, nie ukończył studiów. Lekarz orzecznik ZUS uznał go za trwale całkowicie niezdolnego do pracy. Podkreślił, że ojciec nie wspiera syna w chorobie, zaś matka ze swoich ograniczonych środków przyrządza synowi posiłki.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości.
W uzasadnieniu podał, że choroba została u powoda zdiagnozowana w czasie studiów, które ukończył, a nawet następnie prowadził działalność gospodarczą. Sugerował, że syn zamieszkuje ze swoją babcią, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Jest też aktywnym członkiem wspólnoty świadków Jehowy i głosi biblię w miejscach publicznych. Otrzymanie renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy nie świadczy o braku możliwości podjęcia pracy przez powoda, ponieważ może on podjąć pracę w zakładzie pracy chronionej. Mógłby także otrzymywać pomoc z MOPS, gdyby zwrócił się o taką pomoc.