Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 257 / 25
UZASADNIENIE
Co do zarzutu obrazy art. 170 § 1 pkt 2 kpk w zw. z art. 8 kpw – zarzut ten jawi się jako oczywiście niezasadny. W ocenie sądu okręgowego, potrzeba dopuszczenia biegłego z zakresu ruchu drogowego i techniki samochodowej byłaby bowiem uzasadniona w tej tylko kategorii spraw, w których posiłkowanie się wiedzą specjalistyczną biegłego z tej dziedziny stanowiłoby pochodną np. konieczności zbadania, zwymiarowania i oceny ( wymowy ) powypadkowych śladów pozostawionych na drodze bądź na pojazdach, potrzebą dokonania skomplikowanych wyliczeń czasowo – przestrzennych ruchu poszczególnych uczestników zdarzenia, czy innych zagadnień o charakterze stricte technicznym, które w istotny sposób pozwalałyby sądowi na dokonanie właściwej oceny innych dowodów oraz czynienie prawidłowych ustaleń faktycznych. Tymczasem w niniejszej sprawie jej rozstrzygnięcie było możliwe jedynie poprzez weryfikację wiarygodności osobowych źródeł dowodowych – a w szczególności wyjaśnień obwinionego – na użytek której biegły nie dysponowałby jakimikolwiek dowodami o charakterze materialnym. Jedynym dowodem pozwalającym na ocenę zachowania obydwu kierowców był bowiem wyłącznie zapis video przedpola drogi pokonywanej przez pojazd pokrzywdzonego, zarejestrowany przy wykorzystaniu umieszczonej w nim kamery. Biegły zatem dysponowałby takim samym dowodem, jak organy procesowe, do którego jednak oceny nie jest nieodzowne