Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 312 / 26
UZASADNIENIE
Odniesienie się do obydwu apelacji wymaga uprzedniego wyeksponowania tych wszystkich zachowań F. R. z okresu czasu objętego aktem oskarżenia, z podjęciem których można byłoby podejmować próbę ich oceny w kontekście realizacji przez nią znamion czy to występku z art.190a § 1 kk, czy to wykroczenia z art. 107 kw, przy jednoczesnym zasygnalizowaniu, iż dla ich prawnokarnej oceny niezbędne jest ich ściślejsze osadzenie w realiach, które motywowały oskarżoną do ich przedsiębrania.
Z opisu czynu przypisanego F. R. w zaskarżonym wyroku wynika, iż bezprawnymi – w kategoriach wykroczenia z art. 107 kw – zostały przez sąd I instancji ocenione:
- przyjście przez nią do miejsca zamieszkania matki H. H.;
- przyjście przez nią do miejsca zamieszkania H. H.;
- przyjście przez nią do żony H. H. w miejscu jej pracy;
- kierowanie pism do Urzędu Miasta A., w których oskarżona przywoływała, że postępowanie H. H. doprowadziło do pogorszenie jej stanu zdrowia.
Sąd I instancji przyjął ( z powodów szerzej przywołanych na stronie 12 – 14 uzasadnienia zaskarżonego wyroku ), iż wbrew założeniom aktu oskarżenia, zachowań tych nie można kwalifikować jako realizujących znamiona przestępstwa nękania oskarżyciela posiłkowego kwalifikowanego z art. 190a § 1 kk, a jedynie wykroczenia z art. 107 kw.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że ponadto ustalone zostało, iż:
- F. R. złożyła w siedzibie Urzędu Miasta A. skargę na H. H. w związku z wysłanym przez niego anonimem;
- w związku z tymże anonimem wniosła przeciw H. H. także prywatnoskargowy akt oskarżenia o czyn z art. 212 § 1 kk uznając, iż zawierał on treści ją zniesławiające;
- żądała wyłączenia H. H. od udziału w rozpoznawaniu sprawy o wykupienie przez nią mieszkania komunalnego;