Treść orzeczenia
Sygn. akt IV. Ka. 392/25
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy okazała się być niezasadna.
Jak wynika z treści wniesionego środka odwoławczego, skarżący postawił zaskarżonemu orzeczeniu zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 8 kpw w zw. z art. 7 kpk, poprzez błędną ocenę wyjaśnień obwinionego oraz zeznań świadków: A. S., M. Ż. i K. Ż., a nadto obrazę art. 34 kpw w zw. z art. 82 § 1 kpw w zw. z art. 410 kpk, poprzez oparcie rozstrzygnięcia jedynie na części materiału dowodowego, a zwłaszcza pominięciu wyjaśnień W. S. (1) złożonych na etapie czynności wyjaśniających i treści notatki urzędowej z dnia 25.08.2024r. z której wynika, iż obwiniony nie był wcześniej ujawniany (zatrzymywany/karany) jako naruszający sądowy zakaz prowadzenia pojazdów.
W ocenie apelanta, na skutek ww. uchybień oraz rozstrzygnięcia nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść obwinionego, doszło do błędu w ustaleniach faktycznych i nieuzasadnionego przypisania mu sprawstwa.
Wbrew temu, w ocenie sądu odwoławczego rozpoznającego przedmiotową apelację, całkowicie prawidłową jest ocena osobowego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności wyjaśnienia W. S. oraz zeznań wymienionych na wstępie świadków. Ocena tego materiału dowodowego dokonana przez sąd rejonowy spełnia wymogi, o jakich mowa w art. 7 kpk. Niczego w tym zakresie nie jest w stanie skutecznie zmienić argumentacja skarżącego o sporze istniejącym zarówno pomiędzy obwinionym, a jego byłą żoną, jak i pomiędzy nim, a świadkiem M. Ż..
Sąd rejonowy ów konflikt (konflikty) dostrzegł, przeanalizował i właśnie przez pryzmat ewentualnego, możliwego wrogiego nastawienia do W. S. wskazanych osób byłej żony, byłego dobrego znajomego) dokonał oceny osobowego materiału dowodowego w sposób wyjątkowo ostrożny, rozważny i przez pryzmat wymogów określonych w art. 7 kpk. Dał temu także wyraźny wyraz w sporządzonym pisemnym uzasadnieniu wydanego orzeczenia.