Treść orzeczenia
Sygn. akt. IV Ka 453/25
UZASADNIENIE
Apelacja okazała się zasadna. Należało zgodzić się ze skarżącym, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do przypisania oskarżonej sprawstwa zarzucanego jej wykroczenia skarbowego.
Przedmiotowa sprawa należy do kategorii spraw ,,słowo przeciwko słowu”, która na orzekający sąd nakłada szczególny obowiązek wnikliwego zbadania obu z zaprezentowanych wersji zdarzenia, zwłaszcza, gdy obie te wersje są prima facie możliwe do przyjęcia. Oczywiście, polska procedura karna nie wyklucza możliwości oparcia ustaleń faktycznych tylko na jednym dowodzie. Jednakże ocena wiarygodności zeznań takiego jedynego świadka, któremu przeczą słowa innej osoby, wymaga zachowania szczególnej ostrożności i daleko posuniętej wnikliwości. Tym bardziej, kiedy pomiędzy zainteresowanymi osobami istnieje konflikt, a osoba pomawiająca mogła mieć powody, aby złożyć niekorzystne dla drugiej strony zeznania.
Sąd Rejonowy uznał, że w przedmiotowej sprawie na wiarę zasługiwały zeznania M. G., z czym jednak nie można się zgodzić. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd Rejonowy ukształtował swoje przekonanie o wiarygodności wersji zaprezentowanej przez świadka M. G. w oparciu o dwa inne dowody, mające charakter pośredni. Chodzi tu o przedstawienie przez świadka M. G. wydruków z bankomatu, potwierdzających wypłatę pieniędzy w kwocie 700 złotych w dniu 28 czerwca 2023 roku i w kwocie 2.000 złotych w dniu w dniu 20 lipca 2023 roku oraz opinię biegłego psychologa.
Zdaniem Sądu odwoławczego dowody te nie są jednak na tyle przekonywujące, by mogły stanowić dostateczną podbudowę wersji przedstawianej przez M. G..
Przedstawione przez świadka wydruki z bankomatu, potwierdzające wypłatę pieniędzy w kwocie 700 złotych i 2.000 złotych we wskazanych wyżej dniach są jedynie – co najwyżej – poszlaką i nie mogą stanowić jednoznacznego dowodu, że wypłacone środki pieniężne zostały następnie przekazane przez świadka oskarżonej.