Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 561/22
UZASADNIENIE
Apelacja obrońcy okazała się o tyle zasadna, iż skutkowała złagodzeniem ukaranemu zastosowanej reakcji karnej.
Apelacja kwestionuje stanowisko sądu z pozycji wyjaśnień obwinionego oraz własnych subiektywnych ocen wymowy przeprowadzonych na rozprawie dowodów, przy wybiórczym i subiektywnym ujęciu ich zakresu, charakteru i treści. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest słuszny tylko wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania, nie może on natomiast sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu. Takich przekonujących argumentów apelacja nie zawiera. Polemiczne wywody apelacji pomijające argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie mogły odnieść zamierzonego przez skarżącego efektu.
Podniesione wyżej okoliczności, a także inne wskazane w motywach zaskarżonego wyroku dały jednak sądowi merytorycznemu podstawę do poczynienia ustaleń faktycznych odnośnie sprawstwa obwinionego.
Z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego ( k 71, k 110-112, k 122-123 ) jednoznacznie wynika, iż obwiniony dysponował możliwością jazdy po dwóch pasach ruchu, prawym lub lewym. Z położenia wypadkowego pojazdów wynika, iż jechał częściowo po prawym pasie i po większej szerokości pobocza, czyli też nie zastosował się do znaku poziomego (...). Dla kierującego (...)em zasadniczym i obligatoryjnym warunkiem było utrzymanie toru jazdy po prawym lub lewym pasie ruchu, Jeśli zastosowałby się do tej techniki jazdy zderzenia by uniknął. To, że jechał za innym pojazdem ciężarowym, nie przesądziło o zaistnieniu zdarzenia bowiem I. z naczepą był unieruchomiony na pasie pobocza nie przeznaczonym do ruchu pojazdów. Położenie powypadkowe
(...)a i naczepy dowodzi, że kierujący wjechał na pas pobocza w dużej odległości od miejsca zdarzenia, więc unieruchomiony zespół pojazdów nie powinien go zaskoczyć.