Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 657 / 23
UZASADNIENIE
W pierwszej kolejności sąd odwoławczy odniesie się do zawartych w apelacji obrońcy zarzutów kwestionujących prawidłowość przedstawionej przez sąd I instancji oceny zebranych w sprawie dowodów oraz poczynionych na ich podstawie ustaleń faktycznych.
Jeśli chodzi o czyny, jakie według założeń aktu oskarżenia miały zostać przez oskarżonego popełnione na szkodę M. P. (1) oraz M. P. (2), zarzuty te koncentrowały się przede wszystkim na próbie wykazania braku podstaw do uznania zeznań tych pokrzywdzonych za wiarygodne, przy jednoczesnym zasygnalizowaniu, iż w rzeczywistości żaden inny dowód na winę oskarżonego już nie wskazywał. Zdaniem skarżącego, ocena zeznań pokrzywdzonych i wyjaśnień oskarżonego charakteryzuje się powierzchownością oraz tendencyjnie nierównym, niesymetrycznym ich traktowaniem na rzecz pokrzywdzonych. Na poparcie tego stanowiska skarżący przywoływał, iż zeznania pokrzywdzonych nie w pełnym zakresie były ze sobą zbieżne ( a nawet, że co do pewnych faktów i okoliczności pozostawały ze sobą w stosunku wykluczenia ), jak również, że ich treść w toku kolejnych przesłuchań znacząco ewoluowała, przywołując z czasem nowe fakty i okoliczności nie przedstawiane w toku uprzednich przesłuchań oraz pomijane w innych postępowaniach ( procesy rozwodowe pomiędzy M. P. (1), a W. P. ). Skarżący podnosił także, iż aż do dnia 12 grudnia 2021 r. żaden z pokrzywdzonych nie zgłaszał komukolwiek – a w szczególności organom mogącym udzielić im ochrony prawnej – że przez aż tak długi okres czasu mieli być obiektem tylu przysparzających im cierpień fizycznych i moralnych zachowań ze strony oskarżonego. Wiązało się to z sugestią, iż takie, a nie inne treści ich procesowych relacji, były wyłącznie pochodną podjętej wbrew obiektywnej rzeczywistości próby ratowania sytuacji prawnej M. P. (2) w związku z tym, iż jemu samemu równolegle postawiony został zarzut przestępstwa o dużym ciężarze gatunkowym na szkodę W. P..