Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 69 / 26
UZASADNIENIE
Apelacja obwinionego w pierwszej kolejności sprowadzała się do próby wykazania wadliwości uznania go za winnym popełnienia zarzuconego wykroczenia w sytuacji, gdy w jego ocenie:
- wykonywane do pracowników Starostwa Powiatowego w C.. połączenia telefoniczne oraz przeprowadzone z nimi rozmowy, do jakich odwołuje się zaskarżony wyrok, były realizacją przysługującego mu prawa do uzyskania od urzędników istotnych dla niego informacji, a jego rozmówcy, w związku z treścią art. 9 kpa oraz art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy o pracownikach samorządowych, byli osobami zobowiązanymi do przeprowadzania tego rodzaju rozmów i udzielania mu w ich toku informacji związanych ze sferą funkcjonowania w/w urzędu, w szczególności zaś komórki organizacyjnej, z którą się kontaktował;
- zachowania te nie były ukierunkowane na złośliwe ich niepokojenie i dokuczenie im, lecz motywowane wyłącznie wolą pozyskania informacji o będących w polu jego zainteresowania „ sprawach urzędowych ”, a tego rodzaju rozmowy powinny być przez nich odbierane i traktowane jako czynności rutynowe;
- właściwie odczytany i zinterpretowany materiał dowodowy, w szczególności w postaci jego wyjaśnień, zeznań świadków oraz wytworzonych na użytek tej sprawy dokumentów, nie pozwalały na czynienie takich ustaleń, jak zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Podsumowując, w tej części apelacji skarżący zmierzał do wykazania, że jego zachowanie nie realizowało ani przedmiotowych, ani podmiotowych znamion wykroczenia z art. 107 kw, a nadto, że na jego ukaranie nie pozwalał znoszący bezprawność kontratyp działania na podstawie i granicach przysługujących mu uprawnień.