Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 767/22
UZASADNIENIE
Skarga apelacyjna nie jest zasadna.
Ustalenia faktyczne poczynione przez sąd pierwszej instancji, dotyczące sprawstwa i winy obwinionego A. U. w zakresie przypisanego mu czynu, wbrew jego twierdzeniom, są prawidłowe, gdyż stanowią wynik nie budzącej zastrzeżeń i zgodnej z art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.w. oceny zebranych w sprawie dowodów. Apelacja nie wykazała w skuteczny sposób, aby rozumowanie tego sądu w procesie wartościowania dowodów było wadliwe bądź nielogiczne. Zarzuty przedstawione w skardze apelacyjnej mają w istocie charakter polemiczny i opierają się na subiektywnej ocenie dowodów przeprowadzonych w przedmiotowym postępowaniu. Sąd ten prawidłowo uznał, iż kierując pojazdem mechanicznym po drodze publicznej w dniu 26 czerwca 2021 roku obwiniony nie posiadał do tego uprawnień, gdyż wobec niego orzeczono wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 5 lutego 2009 roku sygn. VI K 487/08 na podstawie art. 42 & 2 k.k. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 29 kwietnia 2009 roku ( karta 59 ), a co za tym idzie wszelkie zarzuty podnoszone przez skarżącego pod jego adresem są bezprzedmiotowe i nie podlegają rozpoznaniu w toku kontroli instancyjnej sądu odwoławczego w przedmiotowej sprawie. Innymi słowy nie podlega badaniu w niniejszym postępowaniu zasadność zatrzymania A. U. przez funkcjonariuszy policji w dniu 8 marca 2008 roku, prawidłowość przeprowadzenia przez nich czynności mających związek z zarzutem kierowania przez ww. rowerem w stanie nietrzeźwości. Do kompetencji sądu odwoławczego nie należy także ocena prawidłowości procesu procedowania sądu rejonowego we wspomnianej sprawie karnej dotyczącej czynu z art. 178 a & 2 k.k., a rozstrzygnięcia w nim zawarte nie mogą być poddane ocenie z punktu widzenia art. 2 k.w. ( instytucji kolizji ustaw w czasie ).