Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 819/25
UZASADNIENIE
R. F. został obwiniony o to, że:
W dniu 05 marca 2025 roku około godz. 19:40 w D., woj. (...) przy ulicy (...), na terenie Sklepu (...) dokonał kradzieży cudzej rzeczy ruchomej w postaci trzech kluczy płasko-oczkowych o łącznej wartości 16,27 złotych czym działał na szkodę (...) (...)” ( wniosek o ukaranie k-40).
tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kw.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny wyrokiem z dnia 29 października 2025 roku wydanym w sprawie o sygn. akt II W 892/25 uznał obwinionego R. F. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 119 § 1 kw wymierzył mu karę grzywny w kwocie 300 złotych,
- zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zwrotu wydatków i kwotę 30 złotych tytułem opłaty.
Apelację od wydanego wyroku wniósł w ustawowym termin obwiniony R. F..
Obwiniony zaskarżonemu wyrokowi postawił zarzuty:
- rażącego naruszenia prawa procesowego,
- dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k. w zw. z art 8 k.p.w.),
- naruszenia zasady obiektywnej oceny materiału (art. 4 k.p.k.),
- naruszenia art. 5 §2 k.p.k. (zasada in dubio pro reo),
- naruszenia art 410 k.p.k. (orzeczenie nie oparte na całokształcie materiału),
- błędu w ustaleniach faktycznych mającego wpływ na treść wyroku,
- oraz pominięcia istotnej części materiału dowodowego.
Obwiniony ponadto zarzucił nieważność oceny materiału wideo podnosząc, że sąd oparł się na nagraniu z monitoringu, które:
- nie zawiera dźwięku, mimo że w pomieszczeniu ochrony wiszą tablice informacyjne potwierdzające rejestrowanie dźwięku. To oznacza, że materiał dowodowy został uszczuplony, a więc niepełny dowód nie może być podstawą skazania,
- nagranie nie ma znaczników czasowych,
- jest pocięte, nieciągłe, nie obejmuje całej sekwencji zdarzeń,