Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Ka 841/21
UZASADNIENIE
Apelacja obrońcy obwinionej okazała się zasadna.
W ocenie Sądu Okręgowego nie można było zgodzić się z twierdzeniami Sądu I instancji, że obwiniona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona wykroczenia opisanego w art. 107 k.w.
Po pierwsze: za wykroczenie tzw. „
złośliwego niepokojenia” odpowiada ten, kto „
w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi”. Już pobieżna analiza przypisanego obwinionej czynu, wskazuje, iż Sąd I instancji nie zawarł w opisie czynu zamienia „
działania w celu dokuczenia”. Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z treścią wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2013 r. w sprawie o sygn. akt III KK 275/13 wydanego na kanwie podobnego stanu faktycznego: „
Przypisanie obwinionej tego, że niepokoiła pokrzywdzoną „złośliwie" nie może zastąpić znamienia w postaci „w celu dokuczenia". I dalej w uzasadnieniu tego wyroku Sąd Najwyższy wywodził, że: „
sąd przypisując obwinionej czyn z art. 107 k.w. nie wskazał, aby jej działanie było podjęte w celu dokuczenia pokrzywdzonej”. Sąd odwoławczy w pełni podziela pogląd zaprezentowany przez Sąd Najwyższy w przytoczonym wyroku, że przypisanie obwinionej tego, że niepokoiła pokrzywdzoną „
złośliwie” nie może zastąpić opisanego powyżej podmiotowego znamienia w postaci „
w celu dokuczenia”. W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Najwyższy także w wyroku z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt IV KK 324/10 wskazując, że: „
ustalenie znamienia złośliwości w odniesieniu do czynności w postaci „niepokojenia” nie może zastąpić stwierdzenia działania w celu dokuczenia i koniecznego ujęcia tego podmiotowego znamienia w opisie czynu.” W tej sytuacji, z uwagi na brak apelacji na niekorzyść obwinionej oraz mając na względzie zakaz „