Treść orzeczenia
Sygn. akt IV P 36/23
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 maja 2024r.
Sąd Rejonowy w Giżycku IV Wydział Pracy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Janusz Supiński
Ławnicy: G. P.
W. W.
Protokolant: Katarzyna Kucharska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2024r. w G.
sprawy z powództwa
A. S. (1)
przeciwko
Domowi Pomocy Społecznej w W.
odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę
I.
Powództwo oddala.
II.
Odstępuje od obciążania powódki kosztami procesu.
Sygn. akt. IV P 36/23
UZASADNIENIE
Powódka A. S. (1) wniosła o ustalenie, że wypowiedzenie umowy o pracę powódki w pozwanym Domu Pomocy Społecznej w W. było nieuzasadnione. Nadto powódka domagała się wypłaty odszkodowania w kwocie 22.020 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu wyjaśniła, że była pracownikiem pozwanego Domu Pomocy Społecznej w W. (dalej (...)) na stanowisku głównego księgowego; w dniu 18.04.2023r. otrzymała pismo zawierające oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem z powodu utraty zaufania pracodawcy, wynikającej z niedostatecznej wiedzy, niewystarczających kompetencji, braku dbałości i staranności w wykonywaniu czynności zawodowych. Wskazane w piśmie pracodawcy przyczyny rozwiązania umowy z powódką – w ocenie powódki – są nieprawdziwe.
Pozwany Dom Pomocy Społecznej w W. nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie w całości oraz zasądzenie od powoda kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu stanowiska pozwany wskazał, że pozwany utracił zaufanie do osoby powódki wobec wielokrotne popełnianych błędów, nieterminowości, nieporadności zawodowej wynikającej z niewiedzy bądź niewystarczających kompetencji, braku oczekiwanej na stanowisku głównego księgowego dbałości, staranności i uwagi w wykonywaniu czynności zawodowych, braku właściwej atmosfery pracy, wywoływanego przez powódkę nieodpowiedniego traktowania współpracowników, obraźliwej formie komunikacji z pracownikami działu finansowo-księgowego, podważania kompetencji innych pracowników.
Sąd ustalił, co następuje: