Treść orzeczenia
Sygn. akt IV Pa upr 26/23
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 31.08.2022r. skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego w Z. – powódka D. L. wniosła o:
– zasądzenie od pozwanego różnicy dodatku służbowego stanowiącego część niewypłaconego uposażenia z podwyżki uposażeń funkcjonariuszy Służby Więziennej (SW) za okres od stycznia do sierpnia 2022 r. w kwocie 2.598,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wymagalności do dnia zapłaty,
– zasądzenie od pozwanego od dnia 1.09.2022 r. części dodatku służbowego w kwocie 416,00 zł, ustalonego w oparciu o przepis § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15.03.2022 r. w sprawie dodatków o charakterze stałym do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej - jako kwoty stanowiącej składnik realizacji podwyżki dla funkcjonariuszy Służby Więziennej od 1.01.2022 r.;
– zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania.
W uzasadnieniu pozwu powódka podała, że od 1.01.2022 r. zaniżana jest o 324,00 zł miesięcznie wysokość przysługującego jej dodatku służbowego, wynikającego z realizacji podwyżki uposażeń funkcjonariuszy Służby Więziennej w 2022 r., która łącznie miała wynieść 624,00 zł.
Odnosząc się do poszczególnych przepisów regulujących uposażenie funkcjonariuszy Służby Więziennej, powódka wskazała, że dodatek służbowy wynikający z § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości powinien być jej przyznany od 1.01.2022 r. w maksymalnej wysokości, tj. 416,00 zł. Zmiana sposobu obliczania dodatku za wysługę lat nie ma bowiem żadnego związku z realizacją podwyżki uposażeń.
W odpowiedzi na pozew pozwany Areszt Śledczy w Z. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu odpowiedzi pozwany zarzucił, że roszczenia powódki nie mają materialnoprawnej podstawy. Ponadto zarzucił brak legitymacji biernej pozwanego w niniejszej sprawie.