Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 20/26
UZASADNIENIE
Decyzją z 9 grudnia 2025 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił A. W. ponownego ustalenia wysokości emerytury.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że Trybunał Konstytucyjny
4 czerwca 2024 roku wydał wyrok w sprawie dotyczącej obliczenia emerytury przez pomniejszenie podstawy obliczenia emerytury z powszechnego wieku emerytalnego
o kwotę pobranych wcześniej emerytur, w którym uznał, że przepis ustawy na to pozwalający, w zakresie, w jakim dotyczy osób, które złożyły wniosek o przyznanie świadczeń, o których mowa w tym przepisie, przed 6 czerwca 2012 roku, jest niezgodny z przepisami Konstytucji. Wydanie wyroku przez Trybunał nie jest jednak przesłanką do uchylenia lub zmiany decyzji, wskazaną w art. 114 ustawy emerytalnej, gdyż nie został on ogłoszony w Dzienniku Ustaw.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył A. W. zarzucając jej:
naruszenie art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej w związku z art. 67 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 2 Konstytucji poprzez zastosowanie art. 25 ust. 1b ustawy, w sytuacji gdy organ rentowy powinien ten przepis pominąć, z uwagi na jego niekonstytucyjność.
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
A. W. urodził się (...)1952 roku.
Od 1 czerwca 2012 roku ubezpieczony był uprawniony do pobierania świadczenia emerytalnego.
W dniu (...)2017 roku ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury powszechnej, w rozpoznaniu którego organ rentowy wydał decyzję z(...) 2017 roku przyznającą mu prawo do świadczenia poczynając od (...)2017 roku, tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego.
Obliczając wysokość emerytury organ rentowy zsumował kwotę składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji w wysokości 251677,82 zł i kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 659520,47, od uzyskanej sumy odjął kwotę pobranych wcześniej emerytur wynoszącą 192387,99 zł, a następnie uzyskaną różnicę podzielił przez średnie dalsze trwanie życia, tj. przez 216,10 miesięcy, co dało kwoty 3326,24 zł.