Treść orzeczenia
Sygnatura akt IV U 395/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 4 sierpnia 2026 r.
Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w osobie Sędzi Magdaleny Piątkowskiej
po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołania C. D.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 12 sierpnia 2025 r., znak:(...)
o zasiłek chorobowy
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. w ten sposób, że odstępuje od żądania nienależnie pobranego zasiłku chorobowego opisanego w zaskarżonej decyzji.
UZASADNIENIE
Powód C. D. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 12 sierpnia 2025 roku, którą odmówiono mu odstąpienia od żądania zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego za okres od (...). w kwocie 3.811,21 zł.
W uzasadnieniu odwołania powód wskazał, że nie zgadza się z decyzją ZUS, ponieważ w jego ocenie nie zachodzi żadna przesłanka uzasadniająca uznanie świadczenia za nienależnie pobrane, a tym samym brak jest podstaw do zobowiązania go do zwrotu środków. Podniósł, że decyzję o zwrocie zasiłku chorobowego wydano dwa miesiące po jego otrzymaniu i skonsumowaniu. Podkreślił, iż nie wiedział o wadliwości decyzji przyznającej świadczenie i przyjął je w dobrej wierze. Na poparcie swojego stanowiska powód przywołał: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 30 maja 2019 r., sygn. akt III AUa 3/19, w którym wskazano, że: „obowiązek zwrotu obciąża tylko tego, kto przyjął świadczenie w złej wierze wiedząc, że mu się nie należy, co dotyczy zarówno osoby, która została pouczona o okolicznościach, w jakich nie powinna pobierać świadczeń, jak też tej osoby, która uzyskała świadczenia na podstawie nieprawdziwych zeznań lub dokumentów, albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd instytucji ubezpieczeniowej.” Jak również Wyrok Sądu Najwyższego z 6 marca 2012 r., sygn. akt I UK 331/11, w którym wyrażono stanowisko, że: „żądanie zwrotu nienależnego świadczenia