Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 409/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2023 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie :
Przewodniczący : Sędzia Magdalena Piątkowska
Protokolant : Dawid Tomczyk
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2023 roku w Ś.
sprawy z odwołania małoletniej K. K. (1)
od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. znak ZP. (...). (...).(...)
o ustalenie niepełnosprawności dziecka do lat 16
oddala odwołanie
UZASADNIENIE
Przedstawicielka ustawowa małoletniej K. M. K. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 3 sierpnia 2020 roku w zakresie negatywnego rozstrzygnięcia co do pkt.7 wskazań. W uzasadnieniu podniosła, iż nie zgadza się z orzeczeniem, ponieważ małoletnia wymaga stałej opieki oraz pomocy innych osób ze względu na znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji, czego dowodzono powołując się na stan zdrowia małoletniej i dokumentację medyczną.
W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania. Wskazano, iż stwierdzone schorzenia nie powodują niezdolności K. K. (1) do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych i konieczności zapewnienia jej stałej opieki.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
U małoletniej powódki Z. K. mimo obciążonego wywiadu wczesnego nie występuje znaczne zaburzenie funkcjonowania organizmu. Występują nieprawidłowości, które powinny być nadzorowane i korygowane przez opiekę specjalistyczną (neurolog dziecięcy, psychiatra dziecięcy). W związku z powyższym nie występuje konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Sam fakt dokonywania przez dziewczynkę samookaleczeń pod postacią robienia ran ołówkiem na dłoniach i przedramionach oraz przygryzania warg jest niewątpliwie elementem zaburzeń zachowania, ale nie jest to elementem warunkującym i stanowiącym o niemożności dziecka do samodzielnej egzystencji. K. K. (1) nie ma zdiagnozowanego autyzmu, brak w dokumentacji medycznej potwierdzenia diagnozy autyzmu przez psychiatrę dziecięcego.