Treść orzeczenia
Sygn. akt IV U 9/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 kwietnia 2022 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący: sędzia Tomasz Koronowski
po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2022 r. w Elblągu na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołania K. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W.
z dnia 6 października 2021r., znak: (...)
o zwrot nienależnie pobranego świadczenia postojowego
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza brak podstaw do zwrotu przez ubezpieczoną K. B. świadczenia postojowego wypłaconego jej w dniu 9 lutego 2021r.
Sygn. akt IV U 9/22
UZASADNIENIE
K. B. odwoła się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. z dnia 6 października 2021r., znak (...)
- (...), którą pozwany zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postojowego wypłaconego w dniu 9 lutego 2021r., w kwocie 2.080 zł, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
Skarżąca zarzuciła, że decyzja jest sprzeczna ze stanem faktycznym oraz obowiązującymi przepisami i wskazała, że działalność gospodarczą prowadziła od 3 kwietnia 2018r. do 30 kwietnia 2021r. a w związku z pandemią covid-19 świadczenie postojowe należało jej się za miesiące listopad 2020r., grudzień 2020r. i styczeń 2021r. Przewlekłość wprowadzanych przepisów spowodowała, że pierwsze świadczenie postojowe ubezpieczona otrzymała w dniu 8 stycznia 2021r., gdzie w tytule przelewu zaznaczono, że jest to świadczenie za okres od 1 do 31 grudnia 2020r. Drugie świadczenie skarżąca otrzymała w dniu 9 lutego 2021r., a w tytule przelewu wskazano, że jest to świadczenie za okres od 1 do 28 lutego 2021r. W ocenie skarżącej, skoro w styczniu otrzymała świadczenie postojowe za grudzień 2020r., to analogicznie w lutym 2021r. powinna otrzymać świadczenie postojowe za styczeń 2021r., a więc za miesiąc, w którym skarżąca nie podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia w C. P.. Skarżąca zarzuciła nadto, że nie była