Treść orzeczenia
Sygn. akt IX Ka 251/23
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2022 r. Sąd Rejonowy w T.
, sygn. akt (...), uznał
obwinionego K. H.
za winnego dopuszczenia się zarzucanego mu wykroczenia z art. 98 kw, wymierzając mu za to karę grzywny w wysokości 500 zł i obciążając go kosztami postępowania.
Wyrok ten zaskarżył
w całości obwiniony podnosząc z jednej strony, że doszło już do przedawnienia karalności zarzucanego mu wykroczenia, z drugiej - wskazując, że orzeczenie było wadliwe z uwagi na to, że sąd meriti poczynił ustalenie, że to jego zachowanie było przyczyną kolizji i że powodując ją stworzył on zagrożenie dla bezpieczeństwa innej osoby, w oparciu o niezasługującą na danie jej wiary opinię biegłego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, a w razie uwzględnienia zarzutów o charakterze merytorycznym – o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obwinionego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Odnosząc się w pierwszym rzędzie do najdalej idącego zarzutu przedawnienia karalności zarzucanego obwinionemu wykroczenia, zauważyć należało, że nie zasługiwał on na uwzględnienie. Art. 45 § 1 kw przewiduje, że karalność wykroczenia ustaje po roku od czasu jego popełnienia, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie - to z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. Ponieważ z akt sprawy wynikało, że postępowanie w sprawie czynu obwinionego wszczęte zostało dnia 17 lipca 2020 r. - a więc przed upływem roku od popełnienia wykroczenia, które miało miejsce dnia 13 lipca 2020 r. - termin przedawnienia karalności wykroczenia upływać będzie dopiero w dniu 13 lipca 2023 r.
Skarżący bezpodstawnie twierdził też, że zaskarżony wyrok skazujący go za popełnienie wykroczenia z art. 98 kw nie mógł się ostać jako oparty na błędnych ustaleniach faktycznych.