Treść orzeczenia
sygn. akt
(...)
UZASADNIENIE
Inspektor pracy, działając na podstawie art. 63
1 k.p.c., wytoczył powództwo na rzecz M. P., w którym domagał się ustalenia, że M. P. i pozwaną Wojewódzką (...) w S. łączył stosunek pracy w okresie od 21 września 2012 r. do 30 września 2016 r. W uzasadnieniu powództwa wskazano, że M. P. świadczył pracę na określonym stanowisku pracy wykonując pracę określonego rodzaju (ratownika medycznego), w określonym miejscu (na obszarze działania Wojewódzkiej (...)) i czasie wyznaczonym przez przełożonego – koordynatora, który odgórnie ustalał grafik dyżurów. Za wykonanie pracy strony przewidziały wynagrodzenie określone stawką godzinową. Nadto, o zatrudnieniu M. P. miało świadczyć to, że przyjmujący zlecenie zobowiązany był świadczyć pracę osobiście oraz został wyposażony w narzędzia niezbędne do jej wykonania. W ocenie strony powodowej, powyższa forma zatrudnienia wskazuje, że zleceniobiorca faktycznie świadczył pracę w ramach stosunku pracy, a zawarte umowy cywilnoprawne stanowiły obejście obowiązujących przepisów prawa pracy.
W odpowiedzi na pozew pozwana Wojewódzka (...) w S. wniosła o oddalenie powództwa w całości. Wniosła też zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa oraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. W uzasadnieniu pozwana argumentowała, że M. P. miał świadomość, że podjęcie współpracy z pozwaną jest możliwie wyłącznie na podstawie umowy cywilnoprawnej i dobrowolnie wyraził zgodę na taką formę świadczenia pracy, zaś wskazywane w pozwie cechy stosunku prawnego, które miały świadczyć o zatrudnieniu pracowniczym, w istocie są właściwe także innym rodzajom umów, w tym o udzielanie zamówienia na świadczenia zdrowotne.
M. P. w toku procesu nie przystąpił do postępowania w charakterze powoda.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: