Treść orzeczenia
Sygnatura akt
IX P 109/24
UZASADNIENIE
I. C. pozwem z 10 stycznia 2024 r. wniosła o zasądzenie od pozwanej Prokuratury (...)
(...) w S. kwoty 18 986,52 zł tytułem należności głównej i ustawowych odsetek za opóźnienie od poszczególnych kwot miesięcznych - tytułem wyrównania uposażenia za okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2022 r.
W uzasadnieniu powódka wskazała, że jest prokuratorem Prokuratury (...) w S. w stanie spoczynku. Jej uposażenie w okresie spornym było wyliczane w stawce siódmej według mnożnika 2,75 podstawy ustalania wynagrodzenia. W związku z przejściem w stan spoczynku przysługiwało jej uposażenie w wysokości 75% miesięcznego wynagrodzenia na ostatnio zajmowanym stanowisku. Ponadto przysługiwał jej dodatek za wieloletnią pracę w wysokości 20% wynagrodzenia zasadniczego. Za podstawę prawną roszczenia powódka podała art. 123 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze, kształtujący zasady wynagradzania prokuratorów. Podkreśliła przy tym ustrojowy charakter ustawy. Stwierdziła, że ustawodawca, wbrew treści tego przepisu, w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021, a następnie w analogicznym przepisie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2022 odniósł podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora do przeciętnego wynagrodzenia z drugiego kwartału 2019 i 2020 r., co doprowadziło do zaniżenia uposażenia. Podobnie, niezgodnie z treścią art. 123 § 1 ww. ustawy ukształtowano jej wynagrodzenie w 2022 r. Obszerną część argumentacji pozwu powódka skierowała na niezgodność z Konstytucją RP oraz ustawą ustrojową rozwiązania zawartego przez ustawodawcę w przepisach ustaw okołobudżetowych.