Treść orzeczenia
sygn. akt
IX P 22/22
UZASADNIENIE
Powód J. K. wystąpił z pozwem przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa - Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w S. o zasądzenie kwoty 7.610,77 zł tytułem ustawowych odsetek za opóźnienie w wypłacie ekwiwalentu za urlop. Dodatkowo wniósł o zasądzenie kosztów procesu i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód wskazała, że ustawowe odsetki naliczył za okres od pierwszego dnia roboczego po zwolnieniu go ze służby, które miało miejsce w dniu 14 stycznia 2019 r. do dnia 18 listopada 2020 r., kiedy to otrzymał przelewem ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy.
Pozwany Skarb Państwa - Komendant Wojewódzki Policji w S. w odpowiedzi na pozew wniósł o odrzucenie pozwu, ewentualnie o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwany podniósł, że powód niewłaściwie oznaczył pozwanego, którym powinien być Komendant Wojewódzki Policji (a nie Skarb Państwa), a to ze względu na regulację art. 3 k.p. W dalszej argumentacji powołał się na orzeczenie Sądu Najwyższego z 17 stycznia 1997 r. w sprawie I PKN 66/96, które odmówiło funkcjonariuszom policji prawa do ustawowych odsetek od uposażenia. Następnie pozwany stwierdził, że nie może być mowy o opóźnieniu organów policji, które w kwestii zapłaty ekwiwalentu za urlop musiały działać w oparciu o zasadę legalności. Brak podstawy prawnej wyłączał natomiast możliwość wypłaty tego świadczenia. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. uznało art. 115 a ustawy o Policji za niezgodny z Konstytucją jedynie zakresowo i wprowadziło lukę prawną. Dopiero zmiana art. 115 a ustawy o Policji i odpowiednie przepisy przejściowe dały pozwanemu możliwość realizacji wypłaty. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, mimo że stanowi część porządku prawnego, nie jest zdaniem pozwanego przepisem prawa na gruncie art. 6 k.p.a. Dyscyplina finansów publicznych nie pozwalała wypłacać ekwiwalentu w oparciu jedynie o zakresowe orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Pozwany podniósł też, że