Treść orzeczenia
Sygnatura akt
IX P 247/24
UZASADNIENIE
Pozwem z 29 stycznia 2024r. K. P. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od (...) w S. kwoty 27.460,00 zł, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od poszczególnych kwot miesięcznych - tytułem wyrównania wynagrodzenia za okres od 1 stycznia 2021 roku do 31 grudnia 2022 r. oraz od kwot dodatkowego wynagrodzenia za rok 2021 i 2022.
W uzasadnieniu powódka wskazała, że jest (...), którego wynagrodzenie w okresie spornym było ustalane przy zastosowaniu mnożnika 2,36 i było powiększane o przysługujący dodatek funkcyjny, w oparciu o mnożnik 0,55 (od 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.) oraz dodatek za wysługę lat w wysokości 20%. Pracodawca w latach 2021-2022 wypłacał jej zaniżone wynagrodzenie, przyjmując błędne kwoty bazowe. Za podstawę prawną roszczenia powódka podała art. 91 § 1c ustawy Prawo o ustroju (...) powszechnych, kształtujący zasady wynagradzania (...). Powołany przepis znajduje zastosowanie do (...) (...)na mocy odesłania z art. 70 § 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o ustroju (...). Podkreśliła przy tym ustrojowy charakter ustawy. Stwierdziła, że ustawodawca, wbrew treści tego przepisu, w art. 12 ustawy z dnia 19 listopada 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021 odniósł podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego (...) do przeciętnego wynagrodzenia z drugiego kwartału 2019 r., co doprowadziło do zaniżenia jej uposażenia o kwotę 6.881,49 zł w skali roku, a w konsekwencji dodatkowe wynagrodzenie roczne („trzynastka”) za rok 2021 zaniżono o kwotę 625,59 zł. W analogiczny sposób powódka argumentowała roszczenie za rok 2022. Obszerną część argumentacji pozwu skierowała na niezgodność z Konstytucją RP i prawem unijnym rozwiązania zawartego przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 10 listopada 2020 r. oraz analogicznych ustaw za lata kolejne.