Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w niniejszym postępowaniu w dniu 28 maja 2020 r. (koperta k. 38) D. H. domagała się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa – I. Administracji Skarbowej w S. odprawy za zwolnienie ze służby w Służbie C.-Skarbowej warunkowane reorganizacją jednostki organizacyjnej w kwocie 29 510,88 zł wraz z odsetkami za opóźnienie od 2 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu.
Powódka, szeroko argumentując z powołaniem na orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego, wskazała, że w związku z przyjęciem przez nią propozycji zatrudnienia, a w konsekwencji nawiązaniem stosunku pracy, jej stosunek służbowy ustał, co uzasadnia otrzymanie odprawy przewidzianej przepisami.
Sąd uznał, że pozew został przesz powódkę prawidłowo opłacony w zakresie żądania odprawy i można było nadać mu dalszy bieg.
Pozwany Skarb Państwa – Izba Administracji Skarbowej w S. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. Podnosił, iż nawet przy uznaniu, że przekształcenie stosunku prawnego łączącego strony odpowiada zwolnieniu ze służby, nie byłoby podstawy prawnej do zasądzenia odprawy. Świadczenia tego nie przewiduje, zdaniem pozwanego, dla wskazanej grupy żaden przepis. W ocenie pozwanego takiemu zasądzeniu sprzeciwiałby się cel świadczenia, którym jest złagodzenie skutków utraty zatrudnienia, skoro do takiej utraty w przypadku powódki nie doszło. Pozwany wskazywał, że nie doszło do zwolnienia powódki ze służby, wygaśnięcia stosunku służbowego ani wydalenia ze służby – nastąpiło jedynie przekształcenie stosunku służby w stosunek pracy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
D. H. była zatrudniona w Urzędzie Celnym w S. na podstawie umowy o pracę od 22 stycznia 1990 r.