Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w niniejszym postępowaniu E. R. domagała się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa – I. Administracji S. w S. odprawy za zwolnienie ze służby w Służbie C.-Skarbowej warunkowane reorganizacją jednostki organizacyjnej w kwocie 36 939,48 zł wraz z odsetkami za opóźnienie od 2 czerwca 2017 r.
Powódka, szeroko argumentując z powołaniem na orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego, wskazała, że w związku z przyjęciem przez nią propozycji zatrudnienia, a w konsekwencji nawiązaniem stosunku pracy, jej stosunek służbowy ustał, co uzasadnia otrzymanie odprawy przewidzianej przepisami.
Pozwany S. S. w S. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. Podnosił, iż nawet przy uznaniu, że przekształcenie stosunku prawnego łączącego strony odpowiada zwolnieniu ze służby, nie byłoby podstawy prawnej do zasądzenia odprawy. Świadczenia tego nie przewiduje, zdaniem pozwanego, dla wskazanej grupy żaden przepis. W ocenie pozwanego takiemu zasądzeniu sprzeciwiałby się cel świadczenia, którym jest złagodzenie skutków utraty zatrudnienia, skoro do takiej utraty w przypadku powódki nie doszło. Pozwany wskazywał, że nie doszło do zwolnienia powódki ze służby, wygaśnięcia stosunku służbowego ani wydalenia ze służby – nastąpiło jedynie przekształcenie stosunku służby w stosunek pracy.
Pozwany zakwestionował nadto zasadność dochodzenia odsetek począwszy od 2 czerwca 2017 r. nawet przy założeniu, iż odprawa byłaby E. R. należna. Zdaniem pozwanego, wymagalność roszczenia objętego pozwem, w myśl art. 455 k.c., nastąpiła dnia następnego po dniu doręczenia pozwu, ponieważ wcześniej pozwany nie miał możliwości spełnienia żądania powódki wobec braku regulacji ustawowej.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
E. R. była zatrudniona w Urzędzie Celnym w S. na podstawie umowy o pracę od 1 października 1987 r.