Treść orzeczenia
sygn. akt
IX P 342/20
UZASADNIENIE
Powódka W. K., w pozwie skierowanym przeciwko pozwanej A. R., domagała się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 13.999,01 zł tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za okres od lipca 2019 r. do lutego 2020 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dat wskazanych w treści pozwu do dnia zapłaty. Ponadto, wniosła o zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadniając swoje żądania, powódka podała, że była zatrudniona u A. R., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą (...), na stanowisku kasjerki. Strony łączyła umowa o pracę na czas nieokreślony. Powódka wskazała, że pracowała w sklepie spożywczym prowadzonym przez pozwaną około 16 godzin dziennie, w godzinach jego otwarcia, a rzeczywiste godziny jej pracy obrazują prowadzone przez nią notatki w kalendarzu. W toku postępowania powódka sprecyzowała, iż kwoty dochodzonej pozwem domaga się z tytułu dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, gdyż wynagrodzenie zasadnicze zostało jej wypłacone za każdą przepracowaną godzinę.
W nakazie zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 22 czerwca 2020 r. uwzględniono żądanie powódki (k. 29).
W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana A. R. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wskazała, że wynagrodzenie należne W. K. zostało wypłacone w całości, przedstawione w treści pozwu wyliczenia są nieprawidłowe, a z przedstawionych przez pozwaną notatek sporządzonych przez powódkę wynika, że otrzymała już kwoty wyższe niż te, których zasądzenia się domaga. Dodatkowo, powołując się na treść przepisu z art. 151
1 k.p., podniosła, że powódce nie przysługuje dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych w wysokości 100% za wszystkie przepracowane przez nią nadgodziny.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. R. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...), w ramach której prowadzi osiedlowy sklep spożywczy przy ul. (...) w D..
Niesporne