Treść orzeczenia
Sygnatura akt
IX 380/24
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 10 stycznia 2024 r. T. S. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od Sądu (...) w (...) kwotę 14 318, 64 zł, a nadto zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu żądania powód wskazał, iż jest sędzią w stanie spoczynku i przysługuje mu uposażenie w wysokości 75% wynagrodzenia zasadniczego, a nadto dodatku za wysługę lat w wysokości 20%, pobieranych na ostatnio zajmowanym stanowisku. Wynagrodzenie powoda było obliczane wedle ósmej stawki wynagrodzenia zasadniczego, przy mnożniku 2,92. Wysokość otrzymywanego uposażenia w roku 2022 była zaniżona zdaniem powoda. Za podstawę prawną roszczenia powód podał art. 91 § 1c ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, kształtujący zasady wynagradzania sędziów. Podkreślił przy tym ustrojowy charakter ustawy. Powód zaakcentował, że różnica w stosunku do przywołanej wyżej, a wynikającej z art. 91 § 1c ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych zasady, polegała na tym, że sędziowie otrzymywali w roku 2022 wynagrodzenie ustalone według ustawy okołobudżetowej na rok 2022. Zastosowanie do obliczenia wynagrodzenia sędziego art. 8 ust. 1 ustawy okołobudżetowej na rok 2022, zamiast zasady wyrażonej w art. 91 § 1c u.s.p. spowodował, że uposażenie powoda wypłacane od stycznia 2022 r. było niższe o 1 193, 22 zł, aniżeli w przypadku gdyby uposażenie ustalono na podstawie przepisu u.s.p. Obszerną część argumentacji pozwu powód skierował na niezgodność z Konstytucją RP rozwiązania zawartego przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r., zwaną dalej ustawą o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2022.
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2024 r. Sąd (...) w (...) (...) Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przedłożył sprawę Sądowi (...)w (...), celem przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2024 r. Sąd (...)w (...)przekazał sprawę do rozpoznania przed tutejszy Sąd.