Treść orzeczenia
Sygnatura akt
IX P 383/24
UZASADNIENIE
Pozwem z 10 stycznia 2024 r. W. Ż. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od Sądu Rejonowego w Koszalinie Apelacyjnego w S. kwoty 14 977,48 zł, tytułem wyrównania wynagrodzenia sędziego za lata 2021 i 2022, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 1 dnia następnego miesiąca względem zaległego, a nadto kwoty 790,63 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych od wynagrodzenia należnego za 2023 rok, wyliczonych na dzień 7 grudnia 2023 r., kiedy pozwany wypłacił zaległość.
W uzasadnieniu powódka wskazała, że jest sędzią z uposażeniem w drugiej stawce zaszeregowania, której wynagrodzenie w okresie spornym było ustalane przy zastosowaniu mnożnika 2,17. Pracodawca w latach 2021-2023 wypłacał jej zaniżone wynagrodzenie. Za podstawę prawną roszczenia powódka podała art. 91 § 1c ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, kształtujący zasady wynagradzania sędziów. Podkreśliła przy tym ustrojowy charakter ustawy. Stwierdziła, że ustawodawca wbrew treści tego przepisu w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021 odniósł podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego sędziego do przeciętnego wynagrodzenia z drugiego kwartału 2019 r., co doprowadziło do zaniżenia jej uposażenia. W analogiczny sposób powódka argumentowała roszczenie za rok 2022 i 2023. Obszerną część argumentacji pozwu skierowała na niezgodność z Konstytucją RP rozwiązania zawartego przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 10 listopada 2020 r. oraz analogicznych ustaw za lata kolejne.
Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i nie obciążanie pozwanego kosztami procesu.