Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 14 lipca 2017 r. powódka I. K. wniosła o zasądzenie od pozwanego P. G. (1) kwoty 2000 zł tytułem odszkodowania za nieuzasadnione rozwiązanie z nią umowy o pracę bez wypowiedzenia. Powódka wniosła także o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu wskazała, że była zatrudniona u pozwanego na stanowisku sprzedawcy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Do zakresu jej obowiązków należała sprzedaż pierogów i innych wyrobów gotowych w punkcie przy ul. (...) w S.. W dniu 30 czerwca 2017 r. pozwany wręczył jej pismo rozwiązujące umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Jako podstawę rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia wskazano popełnienie przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnienie, a także ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Pozwany ustnie wyjaśnił lakonicznie powódce, że przyczyną zwolnienia dyscyplinarnego jest duża ilość tzw. stornowań paragonów na kasie fiskalnej. Powódka wskazała, że pozwany nie przedstawił jej żadnych dowodów wskazujących na dokonywanie umyślnych stornowań paragonów czy też dowodów wskazujących na okradanie pozwanego bądź nielegalną sprzedaż wyrobów własnych z pominięciem kasy fiskalnej. Wyjaśniła, że stornowanie wynikało z braku biegłości w obsłudze urządzeń elektronicznych, omyłek związanych z używaniem kasy fiskalnej, a także zachowania klientów, którzy czasami zmieniali swoje zamówienia. Powódka zaprzeczyła aby popełniła jakiekolwiek przestępstwo bądź że świadomie dokonywała błędów związanych z obsługą kasy fiskalnej. Nie przywłaszczała sobie pieniędzy ze sprzedaży towarów, nie okradała pracodawcy, ani nie prowadziła sprzedaży towarów własnych. Porównując przeciętne dzienne obroty pozwanego (300-700 zł), z kwotą szkody, której spowodowanie pozwany zarzucił powódce (ok. 120.000 zł), należy uznać, że jest niemożliwe by powódka dokonała przestępstwa na powyższą kwotę. Musiałaby bowiem dodatkowo, poza oficjalną sprzedażą pierogów pracodawcy, sprzedać ok. 5500 kg pierogów. Powyższe nie mogło mieć miejsca, zwłaszcza, że pozwany stale kontrolował