Treść orzeczenia
Sygnatura akt
IX P 464/24
UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym 20 marca 2024 r. S. P. domagał się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa – I. Administracji Skarbowej w S. odprawy za zwolnienie ze służby w Służbie C.-Skarbowej warunkowane reorganizacją jednostki organizacyjnej w kwocie 34.525,14 zł wraz z odsetkami za opóźnienie od 1 czerwca 2017 r.
Powód, szeroko argumentując z powołaniem na orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego, wskazał, że w związku z przyjęciem przez niego propozycji zatrudnienia, a w konsekwencji nawiązaniem stosunku pracy, jego stosunek służbowy ustał, co uzasadnia otrzymanie odprawy przewidzianej przepisami.
Pozwany Skarb Państwa – Izba Administracji Skarbowej w S. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia. Pozwany wniósł ponadto o odrzucenie wniosku powoda o przywrócenie terminu do złożenia pozwu, jako niedopuszczalnego z mocy prawa na podstawie art. 252 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej ustalającego niepodlegający przywróceniu, materialnoprawny i zarazem prekluzyjny termin przedawnienia roszczenia o odprawę. Niezależnie od powyższego, pozwany wskazywał, iż nawet przy uznaniu, że przekształcenie stosunku prawnego łączącego strony odpowiada zwolnieniu ze służby, nie byłoby podstawy prawnej do zasądzenia odprawy i takiemu zasądzeniu sprzeciwiałby się cel świadczenia, którym jest złagodzenie skutków utraty zatrudnienia, skoro do takiej utraty w przypadku powoda nie doszło. Świadczenia tego nie przewiduje bowiem dla wskazanej grupy żaden przepis, przeciwko jego przyznaniu przemawia też cel odprawy – złagodzenie skutków utraty zatrudnienia, do której w tym wypadku nie doszło. Pozwany podniósł również w uzasadnieniu, iż wysokość jednorazowej odprawy w wysokości sześciomiesięcznego uposażenia stanowi kwotę 33.566,70 zł, a nie podaną w pozwie kwotę 34.525,14 zł. Pozwany zakwestionował nadto zasadność dochodzenia odsetek począwszy od 1 czerwca 2017 r. nawet przy założeniu, iż odprawa byłaby S. P. należna. Zdaniem pozwanego, wymagalność roszczenia objętego pozwem, w myśl art. 455 k.c., nastąpiła dnia