Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Powód (...) Publiczny Szpital (...) (...) w S. wniósł o zasądzenie od pozwanej J. D. (1) kwoty 12.153,69 zł tytułem bezpodstawnego wynagrodzenia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 20 listopada 20192 lutego 2016 r. do dnia zapłaty. Nadto wniósł o zasądzenie od pozwanej kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu wskazał, że zatrudniał pozwaną na stanowisku pielęgniarki w pełnym wymiarze czasu pracy od dnia 11 grudnia 2018 r. Od 14 stycznia 2019 r. pozwana przebywała na zwolnieniu lekarskim w związku z ciążą. Z tej racji powód był zobligowany do wypłacenia pozwanej wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego, z którego później rozliczał się z ZUS. W tym celu powód ustalił podstawę zasiłku chorobowego. Kwota została omyłkowo ustalona w zawyżonej wysokości. Przyjęto za podstawę wynagrodzenie za przepracowany miesiąc grudzień 2018 r., w którym to miesiącu wynagrodzenie pozwanej wyniosło 6.027,91 zł, w miejsce wynagrodzenia za styczeń 2019 r. tj. 4.212,83 zł. W dniu 8 października 2019 r. powód przekazał zaświadczenie płatnika składek ZUS Z-3 pozwanej wraz z wnioskiem o urlop macierzyński, odpisem skróconego aktu urodzenia, wnioskiem o udzielenie urlopu rodzicielskiego, oświadczeniem ojca dziecka; tym samym dopełniając wszelkich wymogów formalnych, ciążących na pracodawcy. W związku z krótkim okresem, w którym pozwana przepracowała na przedmiotowej umowie oraz faktem, iż początek zatrudnienia przypadał na połowę miesiąca, pojawiły się wątpliwości interpretacyjne, jaki okres należy przyjąć za podstawę wyliczania zasiłku chorobowego oraz późniejszych świadczeń związanych z macierzyństwem. W związku z faktem, iż ZUS zakwestionował podstawę zasiłków pozwanej, powód dokonał korekty pismem z dnia 28 października 2019 r., w którym wskazał prawidłową podstawę. Po czasie, powód zgodnie z przepisami ustawowymi na nowo ustalił prawo do świadczenia chorobowego pozwanej oraz jego wysokość.