Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym 17 lutego 2023 r. W. T. (1) domagała się zasądzenia od pozwanego S. P. – I. A. S. w S. odprawy za zwolnienie ze służby w Służbie C.-Skarbowej warunkowane reorganizacją jednostki organizacyjnej w kwocie 27 201,66 zł wraz z odsetkami za opóźnienie od 1 czerwca 2017 r.
Powódka, szeroko argumentując z powołaniem na orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego, wskazała, że w związku z przyjęciem przez nią propozycji zatrudnienia, a w konsekwencji nawiązaniem stosunku pracy, jej stosunek służbowy ustał, co uzasadnia otrzymanie odprawy przewidzianej przepisami.
Pozwany Skarb Państwa – Izba A. S. w S. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia. Niezależnie od powyższego, wskazywał, iż nawet przy uznaniu, że przekształcenie stosunku prawnego łączącego strony odpowiada zwolnieniu ze służby, nie byłoby podstawy prawnej do zasądzenia odprawy i takiemu zasądzeniu sprzeciwiałby się cel świadczenia, którym jest złagodzenie skutków utraty zatrudnienia, skoro do takiej utraty w przypadku powoda nie doszło. Świadczenia tego nie przewiduje bowiem dla wskazanej grupy żaden przepis, przeciwko jego przyznaniu przemawia też cel odprawy – złagodzenie skutków utraty zatrudnienia, do której w tym wypadku nie doszło.
Pozwany zakwestionował nadto zasadność dochodzenia odsetek począwszy od 1 czerwca 2017 r. nawet przy założeniu, iż odprawa byłaby W. T. (1) należna. Zdaniem pozwanego, wymagalność roszczenia objętego pozwem, w myśl art. 455 k.c., nastąpiła dnia następnego po dniu doręczenia pozwu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W. T. (1) była zatrudniona w Urzędzie Celnym w S. na podstawie umowy o pracę od 1 marca 1995 r.
Z dniem 5 lipca 2000 r. W. T. (1) uzyskała status funkcjonariusza stałej służby celnej. Służbę pełniła najpierw w Urzędzie Celnym w S., a potem w Izbie Celnej w S.. Obowiązki zawodowe wykonywała w jednostkach organizacyjnych Izby Celnej w K..