Treść orzeczenia
Sygnatura akt IX P 695/24
UZASADNIENIE
M. K. pozwem z 29 lutego 2024 r. wniosła o zasądzenie od pozwanej Prokuratury Rejonowej S. – N. w S. 2 116,32 zł, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od poszczególnych zaległości miesięcznych - tytułem wyrównania wynagrodzenia za okres od 1 lutego 2021 r. do 26 lipca 2021 r. oraz ustawowych odsetek za opóźnienie w płatności wyrównania za cztery miesiące (od sierpnia do listopada) 2023 roku.
W uzasadnieniu wskazała, że w spornym okresie była asesorem jest prokuratorem z uposażeniem wynoszącym 80% wynagrodzenia prokuratury w pierwszej stawce wynagrodzenia zasadniczego, a pracodawca w 2021 roku wypłacał jej zaniżone wynagrodzenie. Za podstawę prawną roszczenia powódka podała art. 123 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze, kształtujący zasady wynagradzania prokuratorów. Podkreśliła przy tym ustrojowy charakter ustawy. Stwierdziła, że ustawodawca, wbrew treści tego przepisu, w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021 odniósł podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora do przeciętnego wynagrodzenia z drugiego kwartału 2019 r., co doprowadziło do zaniżenia jej uposażenia.
Obszerną część argumentacji pozwu powódka skierowała na niezgodność z Konstytucją RP rozwiązania zawartego przez ustawodawcę w przepisach ustawy z 17 grudnia 2021 r. Wniosła także o zwrot kosztów procesu.
Nakazem zapłaty wydanym 18 marca 2024 r. w postępowaniu upominawczym sąd uwzględnił całość roszczenia.
W prawidłowo wniesionym sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa, zasądzenie od powódki zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany naliczał wynagrodzenie powódki w jedyny dozwolony sposób, to jest zgodnie z obowiązującymi przepisami i ciążącą na nim dyscypliną finansów publicznych. Konstytucyjność regulacji dotyczącej sposobu naliczania wynagrodzenia jest rozstrzygana przez TK. Złożył własne wyliczenie świadczeń – przedstawiające kwoty nieco wyższe od tych wskazanych w pozwie (sprzeciw na k. 33-34).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: