Treść orzeczenia
Sygn. akt (...)
UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w dniu 23 listopada 2020r. D. H. wystąpiła o nakazanie pozwanemu Skarbowi Państwa – Izbie Administracji Skarbowej w S. sprostowania wydanego powódce świadectwa służby poprzez zastąpienie w punktach 3 i 4 tego dokumentu (dotyczących zajmowanego stanowiska i przyczyny ustania stosunku służby) zapisów o przekształceniu stosunku służby w stosunek pracy zapisami o zwolnieniu ze służby z dodatkowym wskazaniem w przypadku punktu 4 świadectwa, że zwolnienie to związane było z reorganizacją jednostki organizacyjnej K. S. (w pozwie przytoczono treść zapisów dotychczasowych i żądanych).
Przedstawiając obszernie kwestie związane z reorganizacją administracji celno- skarbowej oraz odwołując się do wprowadzonych regulacji i orzecznictwa powódka wywodziła, że przyjęcie przez funkcjonariusza celnego propozycji zatrudnienia pracowniczego oznacza ustanie stosunku służbowego i nawiązanie pracowniczego. Tym samym dochodzi do zwolnienia takiego funkcjonariusza ze służby.
Pozwany Skarb Państwa - Izba Administracji Skarbowej w S. wniósł o oddalenie powództwa w całości wskazując, że nie została przewidziana w przepisach możliwość wystąpienia z żądaniem sprostowania świadectwa służby do sądu powszechnego, a nadto, że sporne zapisy odpowiadają rzeczywistości, bowiem ustawodawca określił taki sposób ustania stosunku służby jak mające miejsce w przypadku powódki jego przekształcenie w stosunek pracy.
Obie strony wystąpiły o koszty procesu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
D. H. była zatrudniona w Urzędzie Celnym w S. od 22 stycznia 1990r. najpierw w oparciu o umowę na okres próbny, później w oparciu o umowę o pracę na czas określony do 21 stycznia 1993r., zaś od dnia 22 stycznia 1993r. na podstawie mianowania.
Z dniem 15 czerwca 2000r. powódka poprzez akt mianowania uzyskała status funkcjonariusza służby celnej. Służbę pełniła najpierw w Urzędzie Celnym w S., a potem w Izbie Celnej w S..