Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Powód B. J. pozwem wniesionym 23 lipca 2024 r. wniósł o zasądzenie od pozwanej Prokuratury (...)
S.-N. w S. kwoty 10 237,85 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od poszczególnych kwot miesięcznych, tytułem wyrównania zaległego uposażenia za okres od stycznia 2021 r. do stycznia 2022 r., stanowiącego skutek nieprawidłowych wyliczeń poczynionych przez pozwaną, a także wyrównania dodatkowego rocznego wynagrodzenia za 2021 r. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
W uzasadnieniu wskazał, że był (...) Prokuratury (...) (...) w S. z uposażeniem w czwartej stawce wynagrodzenia zasadniczego z zastosowanym mnożnikiem 2,36 w okresie od 4 kwietnia 2026 r. do 28 lutego 2022 r. Ponadto w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 1 lipca 2021 r. przysługiwał mu dodatek stażowy w wysokości 13% wynagrodzenia, następnie od 2 lipca 2021 r. do 1 lipca 2022 r. wysokości 14%. Jednocześnie przysługiwał mu dodatek funkcyjny wynoszący w okresie objętym pozwem 0,50 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego. Pracodawca w latach 2021-2022 wypłacał mu zaniżone wynagrodzenie. Jako podstawę prawną roszczenia powód wskazał art. 123 § 1 oraz art. 124 § 1 i 2 ustawy Prawo o (...), kształtujące zasady wynagradzania (...). Podkreślił przy tym ustrojowy charakter ustawy. Stwierdził, że ustawodawca, wbrew treści przepisu art. 123 § 1 Prawa o (...) w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021, a następnie w analogicznym przepisie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2022 odniósł podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego (...) odpowiednio do przeciętnego wynagrodzenia z drugiego kwartału 2019 i 2020 r., co doprowadziło do zaniżenia jego uposażenia.