Treść orzeczenia
Sygn. akt IX U 103/22
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31 grudnia 2021r., znak (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił A. S. prawa do zasiłku opiekuńczego za okres od 29 marca 2021r do 16 kwietnia 2021r. z uwagi na zgłoszenie wniosku o jego wypłatę po upływie 6 miesięcy od ostatniego dnia powyższego okresu. Organ rentowy wskazał, iż z dołączonej do wniosku dokumentacji nie wynika, aby niezgłoszenie roszczenia w ustawowym terminie nastąpiło z przyczyn od ubezpieczonej niezależnych.
Od powyższej decyzji odwołała się A. S., wnosząc o jej zmianę, poprzez przyznanie prawa do zasiłku opiekuńczego. Argumentowała, iż złożenie wniosku po terminie (tj. w dniu 10 grudnia 2021r.) nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych, a spowodowanych trudną sytuacją życiową jej rodziny. Powołała się na utratę zatrudnienia przez męża, jego pobyt w szpitalu i przejęcie przez nią obowiązku nie tylko opieki nad trójką dzieci, ale również utrzymania całej rodziny. Wskazała na prowadzoną wobec syna diagnostykę, która wykazała, iż jest on obciążony zaburzeniem ze spektrum autyzmu. Podkreśliła, iż będąc pouczoną przez księgowego, pozostawała w przekonaniu, iż termin na złożenie wniosku o przyznanie prawa do zasiłku opiekuńczego upływa z końcem 2021r. Próby złożenia wniosku poprzez platformę elektroniczną organu nie powiodły się.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniósł o oddalenie odwołania w całości, argumentując, iż składając wniosek w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku opiekuńczego A. S. podała jedynie, iż ojciec dziecka T. D. jest „pozbawiony praw, bez kontaktu”, zaś mąż S. S. (1) pracuje. Nie przedłożyła natomiast żadnych dowodów potwierdzających, że zgłoszenie wniosku o zasiłek opiekuńczy po upływie ustawowego terminu nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych. Za takie, w ocenie organu, nie można uznać obowiązków i czynności życia codziennego, nawet jeśli chwilowo było ich więcej.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: