Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. decyzją z dnia 31 stycznia 2022 r. znak (...)
- (...) odmówił ubezpieczonemu K. D. (1) prawa do zasiłku chorobowego za okres od 27 listopada 2021 r. do 28 stycznia 2022 r.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy ma ustalone prawo do emerytury. Ubezpieczony wystąpił o zasiłek chorobowy za po ustaniu zatrudnienia z dniem 27 października 2021 r. mając uprzednio ustalone od dnia 1 kwietnia 2019 r. prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym służb mundurowych.
Od powyższej decyzji odwołał się K. D. (2) wnosząc o ich zmianę poprzez przyznanie mu prawa do zasiłku chorobowego za okres wskazany w zaskarżonej decyzji. Powołując się na orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2013r. (II UK 196/12), wskazał iż pobieranie emerytury wojskowej nie wyłącza prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia.
Zakład ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniósł o oddalenie odwołania, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 25 kwietnia 2022 r. odwołujący się podtrzymał dotychczasową argumentację podnosząc dodatkowo nie znajdzie w sprawie zastosowania przepis art. 13 ust. 1a ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa z uwagi na brzmienie przepisów przejściowych wprowadzających ten przepis od 1 stycznia 2022 r.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Decyzją Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego K. D. (2) ma od dnia 1 kwietnia 2019 r. przyznane prawo do emerytury wojskowej, którą od tego czasu nieprzerwanie pobiera.
Niesporne
, a nadto: oświadczenie Z-10 – k. 1-5 akt zasiłkowych.