Treść orzeczenia
Sygn. akt IX U 284/21
UZASADNIENIE
Orzeczeniem z dnia 8 marca 2021 r., znak (...), Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. utrzymał w mocy orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. z dnia 17 grudnia 2020 r., znak (...), zaliczające małoletniego A. L. (1) do osób niepełnosprawnych z symbolem przyczyny niepełnosprawności 11 – I do 15 września 2023 r. i obejmujące wskazania związane z niepełnosprawnością, w tym wskazanie, iż małoletni nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewódzki Zespół stwierdził, iż dziecko nie wymaga zapewnienia całkowitej opieki w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, jako że adekwatnie do możliwości wiekowych wykonuje codzienne czynności samoobsługowe, samodzielnie porusza się i nabywa nowe umiejętności społeczne. Dodatkowo organ podkreślił, że systematyczne wizyty w poradni specjalistycznej, poddawanie małoletniego badaniom, dostosowanie jego diety uzasadnia przyjęcie, że A. L. (1) wymaga stałego współudziału opiekuna w procesie leczenia oraz edukacji (k. 72,96 akt Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. zwanych dalej aktami organu).
Działająca w imieniu małoletniego A. L. (1), jego matka A. L. (2), wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu domagając się jego zmiany poprzez ustalenie, iż syn wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wskazała, że małoletni nie jest w stanie podejmować decyzji dotyczących leczenia, w szczególności ustalić właściwej ilości insuliny do posiłku. Te czynności wykonuje ona, monitorując całodobowo stan jego zdrowia, który jest dodatkowo powikłany niedoczynnością tarczycy i związanymi z tą chorobą zmianami hormonalnymi. Przedstawicielka ustawowa małoletniego podniosła wreszcie, iż ten wkracza w wiek dojrzewania, co tym bardziej uzasadnia zapewnienie mu wzmożonej opieki (k. 4-10).