Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją z 8 maja 2024 r. nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił T. S. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 29 września 2023 r. do 18 lutego 2024 r. z tytułu zatrudnienia w firmie (...) sp. z o.o. Jako podstawę decyzji, organ powołał art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z 25 czerwca 1999 r. ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej „ustawa zasiłkowa”). W uzasadnieniu organ podniósł, iż po ustaniu tytułu ubezpieczenia w spółce (...) sp. z o.o. odwołujący się kontynuował pracę zarobkową zarówno poprzez prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej oraz jako zleceniobiorca spółki (...) sp. z o.o. i nie zgłosił się z tych tytułów do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego.
W odwołaniu od decyzji pełnomocnik odwołującego się podniósł, iż organ rentowy zaniechał ustalenia faktycznego i osobistego prowadzenia działalności gospodarczej przez T. S., który w uwagi na niezdolność do pracy nie mógł zostać zgłoszony do ubezpieczenia chorobowego. W odniesieniu do umowy zlecenia z (...) sp. z o.o. wskazano, iż pomimo wygaśnięcia współpracy, T. S. nie został wyrejestrowany z ubezpieczeń społecznych.
W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o odrzucenie odwołania, ewentualnie oddalenie odwołania oraz zasądzenie od odwołującego się kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Podczas rozprawy 3 czerwca 2025 r. pełnomocnik odwołującego się wskazała, że odwołujący się wskazał, że nie został zgłoszony ponownie do ubezpieczenia chorobowego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, albowiem w przekonaniu reprezentującego odwołującego się Biura (...), niezdolność do pracy spowodowana chorobą pozostaje w sprzeczności z zasadnością zgłoszenia się do ubezpieczenia chorobowego.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: