Treść orzeczenia
sygn. akt
IX U 445/23
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19 lipca 2023 r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił A. S. prawa do zwiększenia o kwotę stanowiącą 3,5-krotność przeciętnego wynagrodzenia jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 14 kwietnia 1989 r. wobec ustalenia, że stwierdzona u niego niezdolność do samodzielnej egzystencji nie pozostaje w związku z tym wypadkiem przy pracy.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł A. S. domagając się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania mu odszkodowania w wysokości 3,5-krotności przeciętnego wynagrodzenia zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Podkreślił, że jedyną okolicznością sporną w niniejszej sprawie jest to czy jego trwała niezdolność do samodzielnej egzystencji (ustalona przez organ) pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy. Organ całkowicie pominął, że już co najmniej dwukrotnie ustalił, że jego niezdolność do samodzielnej egzystencji jest związana z wypadkiem przy pracy. Po raz pierwszy w treści decyzji z dnia 10 maja 2019 r. o przeliczeniu renty, a drugi raz w orzeczeniu lekarza orzecznika ZUS z dnia 7 maja 2021 r. Następnie zostało w dniu 19 czerwca 2023 r. wydane orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS, w którym wskazano, że A. S. jest trwale niezdolny do samodzielnej egzystencji i że niezdolność ta pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy. W związku z tym orzeczeniem został podniesiony zarzut wadliwości na skutek czego, otrzymał on ostatecznie zaskarżoną decyzję.