Treść orzeczenia
Sygn. akt IX U 674/22
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 listopada 2022 r., znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. zobowiązał płatnika składek K. B. do zwrotu nienależnie wypłaconego ubezpieczonej A. S. zasiłku chorobowego oraz zasiłku macierzyńskiego za łączny okres od 24 czerwca 2015 r. do 19 września 2018 r. oraz od 12 czerwca 2018 r. do 10 czerwca 2019 r., wraz z ustawowymi odsetkami. Uzasadniając zajęte stanowisko organ rentowy wskazał, iż zaskarżoną decyzję poprzedzała decyzja z 8 września 2020 r. stwierdzająca, że A. S. nie podlega ubezpieczeniom społecznym, która nie została zaskarżona i uprawomocniła się. Organ uznał, że po stronie płatnika nie istniała faktyczna potrzeba tworzenia stanowiska pracy, zawarta umowa o pracę miała pozorny charakter i tym samym płatnik składek wprowadził organ rentowy w błąd, składając deklaracje dotyczące A. S., jako pracownika.
K. B. wniosła odwołanie od tej decyzji kwestionując ją w całości i wskazując na nieprawidłowość stanowiska organu o uznaniu umowy o pracę zawartej z A. S. za pozorną. Odwołująca się nie działała w złej wierze, a składane przez nią dokumenty odpowiadały prawu i stanowi faktycznemu. Utwierdziły ją w tym przekonaniu dwie kontrole prowadzone przez ZUS. A. S. faktycznie świadczyła pracę, a płatnik nie może odpowiadać za ten tylko fakt, że po pewnym okresie prac zaszła w ciążę. Przywołała orzecznictwo i poglądy dotyczące wykładni art. 84 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (odwołanie k. 3-13).
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania oraz o zasądzenie od odwołującej się kosztów procesu wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: