Treść orzeczenia
Sygn. akt
V P 204/20
UZASADNIENIE
Powód
A. K.
wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa – Aresztu Śledczego w S. kwoty 16.374,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 21.05.2018r. do dnia zapłaty, tytułem ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy.
W uzasadnieniu wskazał, że jest emerytowanym funkcjonariuszem Służby Więziennej – od dnia 01.09.1996r. do 30.05.2018r. pełnił służbę w Areszcie Śledczym w S..
Wyjaśnił, że pracodawca nieprawidłowo obliczał jego okres zatrudnienia i okres służby, zaniżając te okresy, a w konsekwencji udzielał mu urlopu w zbyt krótkim wymiarze. Podał w szczególności, że przed przyjęciem do służby w Areszcie Śledczym w S. odbył służbę wojskową, pobierał świadczenie z PUP oraz wykonywał pracę zawodową w przedsiębiorstwie (...), gdzie łączny okres pracy przed przyjęciem go do służby w areszcie wynosił 5 lat, 2 miesiące i 9 dni i, zgodnie z obowiązującymi na dzień przyjęcia go do służby przepisami, winien on zostać zaliczony mu na poczet okresu służby, od którego zależy prawo do urlopu. Wskazał, że w dniu 21.05.2018 r. zwrócił się do pracodawcy o przeliczenie dni urlopu wypoczynkowego zgodnie z przepisami obowiązującymi na dzień przyjęcia go do służby. Podał, że okres służby wojskowej ostatecznie został uwzględniony przez pracodawcę, ale nie stwierdzono podstaw do zaliczenia pozostałych okresów. Nie zgodził się przy tym z twierdzeniem pracodawcy, że prawo do urlopu dodatkowego w jego przypadku uległo przedawnieniu. Ostatecznie wskazał, że po przeliczeniu tych okresów, pierwszy dodatkowy urlop kierownik jednostki powinien przyznać mu w roku 2001, zaś udzielił mu go w roku 2005, tzn., że przez 4 lata pozbawiony był corocznie 5 dni urlopowych. Odpowiednio, kolejny urlop dodatkowy otrzymał w roku 2010, a powinien go otrzymać w 2006 roku (w tym przypadku został pozbawiony 4 dni urlopowych corocznie) i wreszcie następny urlop dodatkowy otrzymał w 2015 roku, a powinien w roku 2011, przez co znowu został pozbawiony kolejnych 4