Treść orzeczenia
Sygn. akt
V P 243/20 (V P 270/20)
UZASADNIENIE
Powódka E. J.
,
reprezentowana przez radcę prawnego z urzędu, wniosła o zasądzenie od przedsiębiorstwa (...) więcej niż (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwoty 2.400 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia Spółce odpisu pozwu, tytułem odprawy. Podstawą ww. roszczenia uczyniła przepis art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13.03.2003r.
o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników
.
Uzasadniając powyższe roszczenie wskazała, że zatrudniona była w pozwanej Spółce na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony do dnia 30.09.2020r. w pełnym wymiarze czasu pracy, natomiast w dniu 26.03.2020r. otrzymała oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, bez wskazania uzasadnienia. Podała również, że ww. wypowiedzenie otrzymała od pracodawcy w związku z pandemią koronawirusa i taką oficjalną informację otrzymali od pracodawcy pracownicy zwolnieni. Zaznaczyła, że nie otrzymała należnej odprawy pracowniczej. Wskazała również, że na pisemne wezwanie do zapłaty odprawy pracodawca udzielił E. J. odpowiedzi wskazując na szereg nieprawdziwych informacji będących rzekomą –
w jej ocenie – przyczyną rozwiązania stosunku pracy (m.in. nadużywanie korzystania z telefonu komórkowego w godzinach pracy; słaba wydajność na stanowisku pracy; brak zaangażowania w wykonywanie obowiązków pracowniczych; słaba integracja z pozostałymi pracownikami). Podała, że ww. argumentacja jest nieprawdziwa i zmierza wyłącznie do omijania prawa, gdyż została zwolniona z przyczyn od niej niezależnych, przy czym pracodawca nie zgłaszał do jej osoby żadnych uwag, nigdy też nie otrzymała kary porządkowej, co potwierdziły wyniki kontroli przeprowadzonej na jej wniosek przez Państwową Inspekcję Pracy w S..