Treść orzeczenia
Sygn. akt
V U 172/20
UZASADNIENIE
Ubezpieczony
P. Ł.
wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13.07.2020r., odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 01.06.2020r. do 22.07.2020r., wskazując, że błędnie organ rentowy uznał, iż posiada on ustalone prawo do emerytury. Podniósł, że posiada prawo do wojskowej renty inwalidzkiej od dnia 01.01.2015r., nie zaś do emerytury. Podkreślał, że rentę wojskową ma przyznaną z tytułu trwałej niezdolności do służby wojskowej, natomiast nie ma ustalonego prawa do emerytury i nigdy takiego wniosku nie składał.
P. Ł. wskazał również, że w okresie od dnia 25.09.2019r. do 31.05.2020r. był zatrudniony w przedsiębiorstwie (...) w W. oraz że od dnia 18.05.2020r. przebywa na zwolnieniu chorobowym, w tym po ustaniu tytułu ubezpieczenia od dnia 01.06.2020r. W jego ocenie, prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia wyłączone jest tylko w tych okolicznościach, które wyczerpująco i wyraźnie określone zostały w art. 13 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Podał, że nie została w nim wymieniona inwalidzka renta wojskowa, a zatem pobieranie tego świadczenia nie uzasadnia zastosowania art. 13 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
Organ rentowy
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. (ZUS),
reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Uzasadniając wskazał, że brak jest przesłanek prawnych do przyznania P. Ł. prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 01.06.2020r. do dnia 22.07.2020r. z uwagi na fakt przyznania mu od dnia 01.01.2015r. prawa do emerytury.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Na mocy decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w G. z dnia 13.01.2015r., przyznano P. Ł. wojskową rentę inwalidzką od dnia 01.01.2015r.