Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12 marca 2024 roku znak ((...)
(...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w P. odmówił S. i L. O. (2) reprezentowanym przez przedstawiciela ustawowego – N. O. (1) prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu śmierci ich ojca R. O. (1) zmarłego 26 listopada 2022 roku, albowiem zdaniem organu zdarzenie w wyniku, którego umarł nie stanowi wypadku przy pracy z uwagi na brak przyczyny zewnętrznej z której to wypadek miał nastąpić. Zdaniem organu targnięcia się na własne życie nie można bowiem traktować jako zdarzenia nagłego, nieplanowanego i niezamierzonego.
W odrębnej decyzji z tego samego dnia organ powołując tożsamą argumentację odmówił, również prawa do jednorazowego odszkodowania synowi zmarłego R. O. (2).
Decyzją z tego samego dnia powołując tożsamą argumentację organ odmówił prawa do jednorazowego odszkodowania córce zmarłego N. O. (2) reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego – N. D..
Decyzjami z tego samego dnia organ odmówił – każdemu w odrębnej decyzji - prawa do jednorazowego odszkodowania rodzicom zmarłego L. i I. O..
W ustawowym trybie i terminie
odwołanie z dnia 15 kwietnia 2024 roku wniosła N. O. (1) w imieniu małoletnich dzieci L. i S. O.
zarzucając błędną wykładnię art. 13 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz jego niewłaściwe zastosowanie i niedostateczne wyjaśnienia stanu faktycznego skutkujące przyjęciem, że zdarzenie z 16 listopada 2022 roku nie stanowiło wypadku przy pracy (k. 3-4).
W ustawowym trybie i terminie od decyzji organu
odwołanie z dnia 16 kwietnia 2024 roku wywiodła N. D. reprezentowana przez fachowego pełnomocnika działając w imieniu małoletniej N. O. (2)
zarzucając