Treść orzeczenia
Sygn. akt V W 6260/21
UZASADNIENIE
Straż Miejska (...) W. (...) wnioskiem o ukaranie zarzuciła K. J. popełnienie wykroczenia z art. 97 kw polegającego na tym, że w dniu 3 kwietnia 2021 roku około godziny 16:20 na ulicy (...) w W. pojazdem marki J. o numerze rejestracyjnym (...) dokonał postoju na chodniku z dala od krawędzi jezdni.
Obwiniony K. J. w toku czynności wyjaśniających nie przyznał się do popełnienia czynu zarzucanego mu wnioskiem o ukaranie. Nadesłał pismo, w którym nie kwestionował okoliczności faktycznych, jednak nie zgadzał się z oceną prawną oskarżyciela publicznego, w szczególności podnosił niewskazanie naruszonych przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym. Ponadto wskazywał, że wbrew treści zarzutu pojazd zaparkował w sposób prawidłowy, a miejsce postoju było zwyczajowo wykorzystywane od wielu lat jako plac postojowy przez niego i innych uczestników ruchu drogowego. Na rozprawie również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyjaśnił, że był zaskoczony, gdyż nie popełnił żadnego wykroczenia. Przyznał, że zaparkował pojazd w miejscu widocznym na fotografiach dołączonych do materiałów czynności wyjaśniających, jednakże w jego ocenie nie zaparkował na chodniku, lecz na placu parkingowym. Samochód parkuje w tym miejscu od 40 lat, podobnie jak inne osoby.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, albowiem był spontaniczne, logiczne i konsekwentne, ponadto znajdowały pełne potwierdzenie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym. Oceny tej nie zmienił fakt, iż miejsce zaparkowania samochodu było faktycznie chodnikiem, a nie placem parkingowym, co zostanie wyjaśnione w dalszej części uzasadnienia.
Stan faktyczny w sprawie był zatem bezsporny, natomiast podlegające ocenie i analizie były natomiast kwestie prawne – ustalenie czy sposób zaparkowania pojazdu przez obwinionego prowadził do realizacji znamion wykroczenia penalizowanego w art. 97 kw.