Treść orzeczenia
Sygn. akt VI C 1714/25
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 2 kwietnia 2026 r.
I.
STANOWISKA STRON
1.
Pozwem z dnia 29 września 2025 r. (data stempla pocztowego, k. 41) powód U. O., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Spółka (...) spółka komandytowo – akcyjna z siedzibą w Ł. kwoty 43 540,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 28 maja 2025 r. do dnia zapłaty.
2.
Powód wskazał, że w dniu 16 kwietnia 2024 r. z pozwanym umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności lokalu mieszkalnego, z której wynikało, iż powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 56,66 m
2. Powierzchnia lokalu po jej zmierzeniu przez powoda wynosiła 53,55 m
2, a zatem była o 3,11 m
2 mniejsza niż w umowie. Przyczynę takiego stanu rzeczy powód upatruje w błędnej interpretacji przez spółkę normy PN-ISO (...):1997 dotyczącej sposobu obliczania powierzchni użytkowej lokalu. W ocenie powoda ściany opisane przez powoda jako nadające się do demontażu w rzeczywistości takimi nie są, gdyż usunięcie tych ścian oznacza faktycznie przeprowadzenie robót rozbiórkowych – a zatem pominięcie powierzchni zajmowanej przez ściany działowe podczas obliczania powierzchni użytkowej mogłoby być uzasadnione wyłącznie w przypadku, gdy ściany działowe są już na etapie projektu budowlanego przewidziane do demontażu i ewentualnego ponownego zamontowania w innym miejscu – takich ścian nie ma natomiast w lokalu powoda – a zatem pozwany nieprawidłowo wliczył do powierzchni użytkowej lokalu powierzchnie znajdującą się pod ścianami znajdującymi się w lokalu. Powód twierdził, że zapłacenie przez niego ceny w wysokości 43 540 zł (3,11 m
2 x 14 tys./m
2) jest świadczeniem nienależnym, a powód jako konsument winien być w tym zakresie szczególnie chroniony, zatem zbadaniu powinno podlegać to czy umowa między stronami została sformułowana w sposób jednoznaczny i zrozumiały
(pozew, k. 3-5v).