Treść orzeczenia
Sygn. akt. VI Ka 354/26
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rybniku w dniu 29 stycznia 2026r. sygn. akt. II W 736/25 wyrokiem zaocznym uznał obwinionego V. U. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 97 kw w zw z art. 39 ust. 1 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym polegającego na tym, że w dniu 21 kwietnia 2025r. w O. na (...) jako kierujący pojazdem marki A. o nr rej. (...) pomimo obowiązku nie korzystał z pasów bezpieczeństwa i za to wykroczenie wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 zł oraz obciążył go kosztami postępowania.
Z wyrokiem tym nie zgodził się obwiniony wnosząc w terminie apelację. Zaskarżył orzeczenie w całości. Zarzucił:
1.
Naruszenie prawa materialnego oraz procesowego , polegającym na błędnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego,
2.
Naruszenie prawa postępowania, prawa do sądu oraz prawa do obrony,
3.
Obwiniony został ukarany w sprawie niezgodnie z przepisami prawa art. 86 §1 kw bez udowodnienia winy. W aktach sprawy nie ma najmniejszych dowodów na popełnienie wykroczenia przez obwinionego. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał istotny wpływ na jego treść, a polegający na błędnym ustaleniu przez Sąd, że obwiniony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów w sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwalał na wyprowadzenie takiego wniosku, a Sąd I instancji stan faktyczny niniejszej sprawy ustalił wyłącznie na podstawie przyjętych przez siebie domniemań faktycznych,
4.
Naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wydanie w sprawie orzeczenie a to art. 7 kpk w zw z art. 8 kpw polegające na przekroczeniu przez Sąd swobodnej oceny dowodów poprzez dokonanie oceny wskazanych dowodów w sposób niezgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a ponadto zupełnie dowolne wyprowadzenie z treści akt daleko idących wniosków i domniemań faktycznych na niekorzyść obwinionego, które nie będąc potwierdzone żadnymi innymi dowodami, ostatecznie doprowadziły do skazania obwinionego.