Treść orzeczenia
sygn. akt VII U 1654/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
27 grudnia 2021 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:
Przewodniczący SSO Małgorzata Kosicka
po rozpoznaniu 27 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Warszawie
odwołania S. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddziału w W.
z 27 września 2021 r., znak (...)
o wypłatę emerytury
oddala odwołanie.
Sygn. akt VII U 1654/21
UZASADNIENIE
S. P. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z 27 września 2021 r. znak: (...). Pełnomocnik odwołującego zarzuciła skarżonej decyzji naruszenie art. 96 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w zw. z art. 15a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnemu żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, a także art. 32 i art. 67 ust. 1 Konstytucji RP poprzez zawieszenie wypłaty emerytury z powodu uprawnień do emerytury mundurowej wypłacanej przez Wojskowe Biuro Emerytalne. Pełnomocnik odwołującego wyjaśniła, że odwołujący pełnił służbę wojskową w okresie od 25 września 1970 r. do 30 kwietnia 1997 r. i na mocy decyzji z 11 czerwca 1997 r. przyznano mu prawo do emerytury wojskowej. Odwołujący osiągnął przy tym maksymalną wysokość emerytury wojskowej przy zachowaniu zasady nieprzekraczania 15% podstawy wymiaru świadczenia, z czego 75,10% wymiaru emerytury stanowiła wysługa emerytalna, zaś 15% wymiaru było związane ze stwierdzonym u niego inwalidztwem. Następnie w okresie od 1997 r. do 2021 r. odwołujący był zatrudniony jako pracownik cywilny, a z otrzymywanego przez niego z tego tytułu wynagrodzenia odprowadzane były obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne. Zgodnie ze stanowiskiem odwołującego zaskarżona decyzja w części, w jakiej dotyczy zawieszenia wypłaty odwołującemu emerytury pozostaje sprzeczna z aktualną wykładnią przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin oraz ustawy emerytalnej dokonaną przez Sąd Najwyższy w wyroku z 24 stycznia 2019 r. sygn. akt I UK 426/17 w