Treść orzeczenia
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
18 stycznia 2024 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Kosicka
Protokolant: st. sekr. sadowy Maria Nalewczyńska
po rozpoznaniu na rozprawie 18 stycznia 2024 r. w Warszawie
odwołania M. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W.
o prawo do rekompensaty
z 21 grudnia 2022 r. i z 17 lutego 2023 r. znak: (...)
I.
zmienia obie zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznaje M. B. prawo do rekompensaty od grudnia 2022 r.;
II.
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. na rzecz M. B. 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie od uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sygn. akt VII U 431/23
UZASADNIENIE
M. B. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z 21 grudnia 2022 r. znak: (...). Decyzję zaskarżono w całości i zarzucono jej:
1.
naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 21 ustawy o emeryturach pomostowych w zw. z art. 32 ustawy o emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przez ich niewłaściwe zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i przyjęcie, że M. B. nie przysługuje prawo do rekompensaty z uwagi na: (a) nieudokumentowanie 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach, (b) zaniechanie uznania M. B. za pracownika zatrudnionego w szczególnych warunkach tj. przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika fakt wykonywania przez Odwołującego pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 w/w ustawy, w tym przez okres co najmniej 15 lat - stosownie do art. 21 ustawy o emeryturach pomostowych;