Treść orzeczenia
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 listopada 2022 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Małgorzata Jarząbek
Protokolant: st. sekr. sąd. Dominika Kołpa
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 listopada 2022 r. w Warszawie
sprawy W. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W.
o emeryturę
na skutek odwołania W. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W.
z dnia 27 stycznia 2021r. znak (...)- (...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt VII U 532/21
UZASADNIENIE
W. W. w dniu 4 marca 2021 r. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 27 stycznia 2021 r., znak: (...), wnosząc o jej zmianę poprzez wypłatę wyrównania świadczenia emerytalnego wraz z odsetkami od października 2008 r. do 28 lutego 2019 r.
W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że „podanie” z 16 czerwca 2017 r. nie było ponownym wnioskiem, lecz ponowieniem wcześniej niezałatwionego przez organ rentowy żądania. Zdaniem odwołującego, ZUS pozostawał w tej kwestii w bezczynności. W. W. wskazał, że decyzja z 25 maja 2020 r. stanowi załatwienie wniosku z 16 października 2008 r., dlatego wypłata wyrównania świadczenia nie powinna podlegać ograniczeniu czasowemu określonemu w art. 133 ustawy o emeryturach i rentach. Odwołujący podniósł, że w kwestii rozumienia art. 133 ust. l pkt 2 u.e.r.f.u.s. orzekł Sąd Apelacyjny w Łodzi 1 października 2013 r. w sprawie III Aua 1795/12, a podobieństwo jego sprawy do przywołanej polega na tym, że dokument, uwzględniony przez ZUS przy wyliczeniu wysokości emerytury dopiero w decyzji z 25 maju 2020 r. był w posiadaniu ZUS od daty złożenia wniosku o emeryturę, czyli od 16 października 2008 r.
(odwołanie z dnia 4 marca 2021 r. – k. 3-23 a.s.).